Vrijdag was een vrij saai dag. Ik was in staat om de zalen dwalen, zolang ik niet proberen om de vloer te verlaten. Eindelijk mijn dieet veranderd in een normaal, en ik heb echt genoten van non gehakt voedsel voor de eerste keer in dagen. 'S middags de tijd, drie vrienden van het werk, met inbegrip van Dave en Jeremy bezocht. Het was leuk om te zien dat veel mensen verzorgd over wat mij is overkomen. Wandelen weer echt geholpen mijn geesten ook. Zag de artsen weer, ze waren allemaal blij met mijn conditie. Ik was ook opgevrolijkt door de mogelijkheid om beter te wassen. Na 3 dagen geen douche, krijg je echt funky.
Gewoon wachten op mijn INR niveaus hoger te krijgen. Het kroop langzaam omhoog, dus totdat het meer dan 2,0, ik moet op heparine.
Later op de dag, toen Tiffany was een bezoek aan de huisarts vroeg of
ik wilde naar huis gaan de volgende dag, als ik bereid was om Lovenox
shots. Het was dat, of verblijf in het ziekenhuis een week of meer langer. Ik besloot dat ik echt wilde naar huis en begon op de schoten die nacht.Op zaterdag, Glenn's verjaardag, Tiffany kwam in de ochtend om te leren hoe de schoten te beheren. Ze zouden tweemaal per dag, tot mijn INR hoog genoeg. De naald deed geen pijn, maar de chemische verbrand voor ongeveer 10 minuten later, maar het was het waard. Even later, een maatschappelijk werker sprak met ons over de Lovenox schoten, ze dacht dat ik had geen verzekering, maar dat is niet het geval. Met haar nieuwe-gevonden informatie in de hand, alles wat we opgezet voor het oppakken van mijn recepten. Over 11:00 of zo werd ik vrijgelaten en pakte onze andere auto op het werk. Ik voelde me echt goed. Zo veel meer bewust dan ik in lange tijd zijn geweest. Ik wist niet hoeveel ik leed totdat ik had een referentiekader.
没有评论:
发表评论